بیماری ایدز | HIV

 

ایدز (به انگلیسی: AIDS) یا نشانگان اکتسابی کمبود ایمنی (به انگلیسی: Acquired immune deficiency syndrome)، نوعی بیماری است که در دستگاه ایمنی و توسط ویروس نقص ایمنی (HIV) ایجاد می‌شود.[۱] بیماری ناشی از ویروس HIV دارای سه مرحله اصلی است. در مرحله اول (عفونت حاد) فرد ممکن است برای مدت کوتاهی بیماری شبه آنفلوآنزایی را تجربه کند. به همین دلیل معمولاً این بیماری تا یک دوره طولانی بدون هیچ علائمی دنبال می‌شود که به این مرحله از بیماری، دوره نهفتگی گفته می‌شود. هر چقدر که بیماری پیشرفت یابد، تداخل بیشتری با دستگاه ایمنی بدن پیدا می‌کند و باعث می‌شود که افراد به عفونت‌هایی مانند عفونت و سرطان های فرصت‌طلب و تومور دچار شوند، البته معمولاً در افرادی که دستگاه ایمنی آن‌ها به خوبی عمل می‌کند تأثیرگذار نیست. در نهایت بیماری زمانی وارد مرحله سوم یا ایدز خواهد شد که شمار سلول‌های CD4+ T به کمتر از ۲۰۰ سلول در هر میکرولیتر برسد.

ایدز چیست؟

HIV عمدتاً از طریق آمیزش جنسی (از جمله مقعدی و حتی دهانی) محافظت نشده، انتقال خون آلوده و سرسوزن آلوده و از مادر به فرزند در طول بارداری، زایمان یا شیردهی منتقل می‌گردد.[۲] بعضی از مایعات بدن مانند بزاق و اشک قادر به انتقال HIV نیستند.[۳] پیشگیری از عفونت HIV، عمدتاً از طریق آمیزش جنسی امن و برنامه تعویض سرنگ، راه حلی برای جلوگیری از گسترش این بیماری محسوب می‌شوند. هیچ‌گونه درمان یا واکسن وجود ندارد؛ اگر چه درمان ضدویروسیمی‌تواند باعث کاهش دوره بیماری و امید به زندگی نزدیک به طبیعی گردد. با وجود این که درمان ضدویروسی خطر مرگ و عوارض ناشی از این بیماری را کاهش می‌دهد، اما این داروها گران‌قیمت هستند و ممکن است با عوارض جانبی همراه باشند.

 

ایدز چیست

چون در بعضی از كشورهای جهان به واسطه نبود امكانات ، تشخیص آزمایشگاهی ایدز مقدور نیست ، وجود بعضی از علائم زیر در بزرگسالان و كودكان ممكن است نشانه ای از ایدز باشد.

ایدز در افراد بالغ

ایدز در شخص بالغ با وجود دست كم دو علامت اصلی ، همراه با حداقل یكی از نشانه های فرعی زیر مشخص می شود ، مشروط بر این كه برای نارسایی ایمنی و نقص دستگاه دفاعی بدن علت مشخص از قبیل سرطان ، سوء تغذیه شدید و یا سایر علل شناخته شده وجود نداشته باشد.

 

ایدز چیست

علائم اصلی

كاهش وزن بیشتر از 10 درصد

اسهال مزمن بیشتر از یك ماه

تب های متناوب یا ثابت بیش از یك ماه

علائم فرعی

سرفه پایدار به مدت بیش از یك ماه

عفونت پوستی منتشر همراه با خارش

تبخال های عود كننده

برفك دهانی

عفونت تبخالی مزمن پیشرونده و منتشر، بزرگ شدن عمومی غدد لنفی

در واقع بیماری ایدز ، مجموعه ای از علائم است كه در اثر نقص دستگاه دفاعی بدن انسان و علائم مربوط به عفونت های فرصت طلب ، خود را نشان می دهد.

ایدز چیست

 

ابعاد فاجعه در جهان (اهمیت ملی، بین المللی و جهانی)

در جهان سالانه حدود 8/5 میلیون مورد جدید آلودگی به ویروس ایدز پیدا می شود كه این رقم در سال های 1999 و 2000، به بالاتر از 5/6 میلیون خواهد رسید . به علاوه مرگ و میر سالانه از 5/2 میلیون نفر در سال های1999 و 2000به 3 میلیون نفر می رسد كه چهارمین علت مرگ در جهان، و اولین علت مرگ در جهان سوم، و بیشترین علت مرگ در گروه سنی جوان، فعال و در سراسر جهان است.

اولین مورد بیماری ایدز در ایران در سال 1366 در یك كودك 6 ساله هموفیل كه از فاكتورهای انعقادی وارداتی آلوده به ویروس ایدز استفاده كرده بود ، مشاهده شد.

برابر آخرین بررسی های انجام شده، تا تاریخ اول مهر ماه 1378 تعداد 1804 مورد آلودگی به ویروس ایدز شناسایی شده است كه 237 مورد آن به مرحله ایدز رسیده و از این عده 203 نفر فوت شده اند.البته براساس برآورد سازمان جهانی بهداشت، موارد آلودگی حدود 8000 نفر پیش بینی می شود.

موارد یاد شده در بالا از راه های زیر آلوده شده اند:

69 درصد در اثر استفاده از سرنگ و سوزن اشتراكی (معتادین تزریقی)

13 درصد از راه تماس جنسی.

11 درصد از راه خون و فراورده های خونی .

1 درصد از مادر آلوده(به كودك) و مواردی هم نامشخص بوده است.

ایدز بلای جامعه معاصر است . در حال حاضر ایدز تنها بیماری است كه در همه كشورهای جهان، چه غنی و چه فقیر ، به عنوان یك مشكل حیاتی مطرح است.

ایدز چیست

 و درنهایت سوالی که پیش می اید این است که آیا جداسازی افرادبیمار از افراد سالم ضروری است؟

خیر ، زیرا ویروس ایدز از طریق تماسهای معمولی مانند دست دادن ، درآغوش کشیدن، روبوسی کردن ، عطسه و سرفه ، کار کردن در یک محل ، استفاده از حمام وتوالت مشترک ، استفاده از ظروف ووسایل غذا خوری مشترک، نیش حشرات ، استخر و وسایل نقلیه عمومی منتقل نمی شود.بسیاری از مبتلایان به ایدز نه بدلیل بی بند وباری ، بلکه در اثر ناآگاهی آلوده شده اند.

افراد مبتلا به حمایت و همدلی جامعه نیاز دارند.

آنچه ما را در معرض خطر قرار می دهد رفتار های پر خطر ماست ،نه زندگی در کنار افراد مبتلا.

 

 

منبع: